ഗർഭിണികളിലെ ഹൃദ്രോഗം

ഗർഭിണികളിൽ ഹൃദ്രോഗത്തിനുള്ള പ്രധാന അപകടസാധ്യത, കഠിനമായ ശ്വാസതടസ്സത്തോടെ ഹാർട്ട് ഫെയ്‌ലർ ഉണ്ടാകാം എന്നതാണ്. ഗർഭം അലസാനുള്ള സാധ്യതയും ഉണ്ട്. മഹാധമനിയിൽ (അയോർട്ടയിൽ) തടസ്സം ഉള്ള അപൂർവമായ ഒരു തരം ഹൃദ്രോഗത്തിൽ, പ്രസവസമയത്ത് വികസിച്ച മഹാധമനിയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് വിള്ളൽ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്.

ഗർഭിണികളിൽ ഹൃദയപേശികളുടെ ബലഹീനത ഉണ്ടാക്കുന്ന പെരിപാർട്ടം കാർഡിയോമയോപ്പതിയാണ് ഗർഭധാരണത്തിന് പ്രത്യേകമായുള്ള ഹൃദ്രോഗത്തിൻ്റെ മറ്റൊരു അപൂർവ്വ രൂപം, ഇത് സാധാരണയായി പ്രസവശേഷം മെച്ചപ്പെടുന്നു. പെരിപാർട്ടം കാർഡിയോമയോപ്പതിയുടെ ഗുരുതരമായ രൂപങ്ങളും ഉയർന്ന അപകടസാധ്യതയുള്ള അവസ്ഥയാണ്, ഇത് പ്രസവസമയത്തോ അതിന് തൊട്ടടുത്തൊ ഹാർട്ട് ഫെയ്‌ലറിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

പൊതുവേ, ഗർഭാവസ്ഥയുടെ അവസാന ഘട്ടങ്ങളിൽ ഹൃദയത്തിൻ്റെ ജോലിഭാരം ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുന്നതിനാൽ ഏത് ഗുരുതരമായ ഹൃദ്രോഗവും ഗണ്യമായി വഷളാകാം. രക്തപ്രവാഹത്തിന് തടസ്സങ്ങളുണ്ടാക്കാവുന്ന ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ ഗർഭാവസ്ഥയിൽ വാൽവുകളിലെ ചോർച്ചയേക്കാൾ കൂടുതൽ വഷളാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.

Mitral stenosis (ഇടത് മുകളിലും താഴെയുമുള്ള അറകൾക്കിടയിലുള്ള വാൽവ് ഇടുങ്ങിയതാകുക), Aortic stenosis (ഇടത് താഴത്തെ അറയ്ക്കും അയോർട്ടയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള വാൽവ് ഇടുങ്ങിയതാകുക), അയോർട്ടയുടെ coarctation അഥവാ ചുരുങ്ങിപ്പോകൽ എന്നിവയാണ് ഗർഭാവസ്ഥയിൽ കൂടുതൽ അപകടകരമായ രക്തപ്രവാഹത്തിനുള്ള തടസ്സങ്ങൾ.

ശ്വാസകോശത്തിലെ രക്തസമ്മർദ്ദം ഗണ്യമായി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിൻ്റെ ജനന വൈകല്യങ്ങളും (Eisenmenger syndrome) ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഉയർന്ന അപകടസാധ്യത വഹിക്കുന്നു. ഐസെൻമെംഗർ സിൻഡ്രോമിൽ ഗർഭം ഒഴിവാക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ച മറ്റ് മൂന്ന് രക്തപ്രവാഹം തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന അവസ്ഥകളിൽ, ചികിത്സയിലൂടെ തടസ്സം ഒഴിവാക്കിയ ശേഷം ഗർഭധാരണം പരിഗണിക്കാം (ശസ്ത്രക്രിയ അല്ലെങ്കിൽ ബലൂൺ കത്തീറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് വികസിക്കുക).

ഗർഭധാരണം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ ശരീരത്തിലെ രക്തത്തിൻ്റെ അളവ് ക്രമാനുഗതമായി വർദ്ധിക്കുന്നു. ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ഏകദേശം അഞ്ച് മാസമാകുമ്പോഴേക്കും രക്തത്തിൻ്റെ അളവിൽ ഗണ്യമായ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടാകുന്നു, അതിനാൽ ഏറ്റവും കഠിനമായ ഹൃദ്രോഗമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് കൂടുതൽ രോഗലക്ഷണങ്ങളുണ്ടാകുന്നു. ചികിത്സയിലൂടെ രോഗം ശമിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഗർഭകാലം പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ ഇത് തുടരും.